بقلم.. يسرى البنوبى
عديت على قلبى بكل جراح خليتلى انا قلبى ماعمره هدى ولا حتى ارتاح مع انى فضلت اخبى عشانه سنين ياما مليانه عياط بدموع من حيرتى معاه واهو لسه القلب بيبات موجوع وياعينى عليه ومهما عملت انا فيه ياما بشهامه وفضلت اداديه واحايل فيه لحسن يتعب اهو لسه وجيعتى مابين كل ضلوع فيا طبعا تتعب ولا سايبه القلب ولا فايته ضلوع وبكل مافيا بعانى سنين ياما وناقص انها تكتب بس وجيعتى والمى بأيدها على جدار القلب علشان تثبت بس وجيعتى بجد ولا عينى شافتلى شهامه من حد له قلب يرق ويخليه يرتجع يوم عن تعذيبى ومهما بكيت انا بعينيا مفيش فايده فى قلوب قاسيه وعصيه ولا نافع وياها ولا اى دموع ولا حتى فى قلب يحن علينا ولا يعطف حبه ويقوم يراعينا فى يوم رغم دموعنا اللى اهى بقت بتشكى وجعنا لكن ده هيبقى ايه فايدة بس بكانا على وجعنا وخلاص مفقدنا عمرنا وركعنا ووقعنا وقولنا قدرنا واهو جالنا لحاد مكانا وفات على بابنا بعد ماغاب سنوات عنا ولفيش بكا راح يحى الاموات واهو كنا بكينا عللى مات وكان ساعتها رجعلنا وكنا كمان نحيى الاموات وده وعدنا حتى ان كان من كل حبايبنا واهلنا لكن ده مستحيل ولفيش اموات بتعود بوعود ولا ترجعلنا
