بقلم.. يسرى البنوبى
ده مين يداري ومين يخبى ومين يدارى السر عنى ولا يقولناش عن المخبى وأسرار كتيره فى عمرنا ونكتشفها بس وقت الألم و جرحنا وساعة بس ماننجرح ونحتاج لقطن نحوش بيه دمنا عشان نحس انه فيه ناس كتيره عارفينها طبعا ويعرفونا قلبهم علينا وبتدلنا ازاى نعيش لكن متقولناش ان الحياه مش قطن بس وكمان ماتجيش من غير اى شاش نلف بيه اى جرح ماهى فيها كده قطن وكده شاش وده له لازمه وده بيحل ازمه ولا نستغناش طول عمرنا عنهم عشان مفيش جراح مش محتاجه قطن ومعاه برضه شاش عشان الجراح ماتستغناش عنهم وكل قطن نلقاه فى حياتنا بيحل ازمه فى جميع اوقاتنا وفيه منفعه لينا كلنا عشان منبقاش نخاف من اللحاف ليجرح خدنا ولا من الوساده لتتعب شعرنا لو يوم خانتنا واتخفست براسنا واهى علمتنا الحياه ان الشاش له لازمه وساعات كتيره بيحل ازمه وبنلملم بيه جرحنا وساعات كتيره منبقاش فى حيرة وقت كسرنا ونضمد بيه كمان عظمنا وحاجات كتيره مهما احتارنا فيها هتدلنا وتأخد بايدنا نحو الشفا وعشان كده مبقيناش بنسأل عن الحياه وازاى نعيشها ولا نخافش منها ولا نسمعها فى يوم منغير ما تقولناش فيه متأسفه زى عادتها وكلمة مش قادرة اعيش معاكم وياكتركم عليا ومش قادرة تخدم وعايزانا نعيش على هامشها ولا نعيشها ولا فكرناش فى قطنها ولا حتى فى شاشها ورب الكون هوه حارسها و ديما بيراعيها ولكل شيىء فيها حتى بناسها وكل اللى فيها وبقدرته العليا بدام اله ديما حاميها عشان منفكرش تانى ازاى نعيش ولا يجى تانى فى يوم فى بالنا حاجة عيالنا ونفكر فى قطنها ولا فى شاشها ولا حتى فيها ولا فى ناسها واهى عيشه صعبه بقا والا سهله ونعتبرها جنينه ولا يهمناش ان كان فيها ورده ولاان زرعتها شوكه تملى عاصيه على سكينه جناينى تملى بارده ومفيش فى الحياه عيشه سهله فكل الحياه لو حتى كان لونها بمبى مش هتبقى تملى دايمه وهيبقى طبعا مش الذنب ذنبى وطمعان فى لونها عشان ماحد يوم يلومني ولا يبقى اللوم عليا وماهيش مستاهلة ولا دمعة واحده من عينينا طول الزمان عشان مصيرنا متعلق بيومها وده يوم فراقها ودى دنيا طبعا مالهاش امان ماهى اندامت لغيرنا كانت تدوم لينا كمان
