بقلم.. يسرى البنوبى
كل اللى فات من عمرى كوم وده كومى ده وحده الكوم الكبير وكفايه اقول بعانى منه انا لليوم وشايفه منه كل ويل وده شيىء كتير ومقدرش وحدى اتحمله وعدوا معايا كام من الهم الكبير شايلاه لوحدى فى ليل طويل سهرانه فيه من اوله و مفيش له آخر يبقى يتممه ويريحنى منه ومن اى خوف وانا عايشه وحدى سنين بعافر ولا حدش شاف وسألنى ليه حظى مسافر وراكب صاروخ وجاى لبختى وبيهمله واهو سابنى وحدى اعانى كتر الظروف ومش قادره اعيش بدام عشان اعيش ناقص انى كمان اعافر كل يوم ويا الحياه وكل اللى يقابلنى مايؤمنش بيا وبينكر وجودى فى الحياه وبيقول عليا مش من حقى اعيش وياريت كمان مايلقانيش وسط الحياه من قلة رضاه بيا وكمان ظروفى مش مناسبه ليه ولا نتقابلش وكأن الكون ده كله كمان رافضنى معرفش ليه مع رفضه ليا بس انا بعترفله بكرهى ليه اللى فاق كل الحدود من غير سبب وبعتبره كمان عدوى اللدود وللابد عشان كرهته لله فى لله وكل حته فيا بتشاور عليه وبتقول ده باينه كافر بان الله موجود ونعمة ربنا فاقت كل الحدود
