كتب.. يسرى البنوبى
نكتب قصتنا انا وانت مع الهوا وبدينا نكتب أجمل حكايه كان نفسنا نقدر فى يوم نجمع شملنا مهما غدر بينا الزمن لما نقدر نوصف فيها كل حاجه عن الشجن اللى ممكن فى يوم نحسه عقبة فى طريقنا بتعترضنا واحنا بنوصف فيه لحظات بتقابلنا واهى فرقتنا واحنا لسه بنكتب اول سطورها ونقول عليها ايه اللى جرى فى اى ساعه فى كل سنين عمرنا اللى فاتت واللى كانت بتوصف حال قلبنا وازاى ده عاش قلب واحد بس انقسم لروحين روحى وروحك ياضى العين وادينا عايشين متفرقين عن بعضنا بعد اللى كان وطواه الزمان بس مقدرش يطوى حبنا واهو قلب واحد مع حلم وأحد حلمناه زمان معمروش فى يوم ينشطر بين البشر ويروح علينا حلمنا اللى مش ممكن يقدر عليه غير القدر يضيعه وقت ميضيع عمرنا ويبقى موت حد فينا هيخلى النهاية الحزينه اللى بيعصف بيها الزمان بعد اللى كان بينا ولسه بنوصفه انا وانت لبعضنا وبنتمنى خير والشر يبعد عننا ويبقى الاخير يتوه مننا ولا يعرف مكان ولا عنوان حد فينا ويضيع علينا حلمنا وتهدى ويانا الايام انا وانتى سوا ويبقى صحيح حلم جميل وحلمناه أوام بس فجأة صحينا من حلمنا ولاشفناهوش غير فى احلى منام شهدت عليه العيون ووياها الرموش مع قلبنا.
