بقلم : كاتب الأغانى يسرى البنوبى
وكلنا مابنحبهاش عشان زمانا شفنا فيه الرعب وحاجات كتيره صعبه اوى علينا واهو غيرها زمانا لحاد الوقتى مجابليناش غيرها ولا جبر بخاطرنا يوم ولا كان فيه سعادتى كفرد معاكم فى يوم ولا عملهاش معانا كمجموعه كلنا ولا هناناش فى العموم وياكم ياناس وده اصدق احساس بعدم الرضى اللى فينا مهما حيينا ومهما كنا بنصلى ونصوم وباينه ماكان مقبول ونرجع نقول طيب يعنى نسينا نصيبنا المهضوم وياك يازمان والا غضب ربنا علينا كل يوم كمان علشان نسيناه كتير واكتر من كده وعملنا فى عمرنا أكبر مشكله واتخلينا عن الضمير وظلمنا بعضنا وكسرنا نفس الضعيف اللى فينا واعتبرناه ضيف عندنا يادوب جاى وماشى و يادوب يمكن نرحب بيه ع الماشي او حتى ننكر وجوده اونرفض ضيافته كده من غير كلام قاسى وكأنه مخلوق ضعيف او شحات بيشحت لقمته مش من ناسك ولا من ناسى وبقينا كده كأننا بنقتله وفرضنا عليه انه ما يقربلناش ولا يحصل مابينا الانسجام ويكون بعيد تمام ولا يستاهلش الاهتمام ونعتبره كأنه ماجاش مع انه صاحب حق و من حقه لو ضاع منه هيدور عليه بمنكاش وده أكبر عيب من عيوبنا لما حكمنا عليه بكده ولا اعتبرناش له حق ومش صاحب بيت وشريك ويانا فى نفس النصيب سواء كرهت ام حبيت والا الزمن وسوسلنا لما حرضنا على ظلمنا للغير وقال لروحنا نسيت أرحب بيه فى البيت واكتر من كده وصبينا غضبنا عليه كلنا ولا شكرناش ربنا ودى أخطأنا كلنا وكل منا هيقول لروحه هفتكرها مهما حييت .
